(mal)kontent

A ponarzekałem sobie będąc w Polsce na tą Hiszpanię. Zwerbalizowałem i uzewnętrzniłem wszystkie moje "ale" odnośnież Półwyspu Iberyjskiego, a w szczególności jego mieszkańców. I mi ulżyło trochę. Bo aktualnie, po powrocie i po oficjalnym rozpoczęciu sesji, jakoś tak dobrze się czuję! Fakt faktem, że od powrotu, czyli od wczoraj, tylko jadłem, spałem i pisałem egzamin, ale nie bądźmy drobiazgowi. Zasadniczo wróciłem z naładowanymi bateriami i z głową pełną rewolucyjnych pomysłów na moje dalsze, szczęśliw(sz)e życie! Dzisiaj potworzyłem trochę teorii lingwistycznych na egzaminie, a jutro będę się starał dowiedzieć, dlaczego Uniwersytet twierdzi, że nie zapłaciłem czegoś, co wyjątkowo zapłaciłem. Ot, życie.

A tak poza tym, miło wrócić chociaż na chwilę do własnego kraju. Ucieszyć się, widząc te same twarze (rodziny i przyjaciół) i przestraszyć się, widząc te same twarze (ludzi na ulicach). Przyznać samemu przed sobą, że jest się stamtąd. I starać się być z tego dumnym, pokazując zagranicznym znajomym interesujące punkty na mapie Warszawy, i starać się tego nie wstydzić, mijając zgromadzonych pod pałacem prezydenckim ludzi z krzyżem. Ponoć uważa się Polaków za dwubiegunowy i lekko schizofreniczny naród. Coś w tym jest, biorąc pod uwagę choćby tenże akapit.

Zima, myszy i koniec ferii

Zima w Grenadzie nie objawia się niesamowicie niskimi temperaturami, ani też gigantycznymi opadami śniegu. Zima w Grenadzie to raczej deszcz i zerwane przez występujące z brzegów rzeki mosty. Ewentualnie zapadający się w grząskim terenie filar podpierający drogę. Grunt, że świeci słońce:

A w sklepach zoologicznych naprawdę powinni nieletnich prosić o zgodę rodziców na zakup zwierzaka. Dla dobra zwierzaka. Siostrzeniec przyjaciółki miał do wydania 40 euro (duma 16 letniego Hiszpańskiego samca nie dopuszczała bowiem możliwości odłożenia ich na inną okazję w drugim dniu wyprzedaży), poszedł na zakupy, wrócił z szarą myszką (albo szarym chomikiem, chłopak nie potrafił sprecyzować co sobie właśnie kupił) i był całkiem zdziwiony faktem, że to tak około 2 lat żyje średnio. W tym konkretnym przypadku jak dociągnie do dwóch miesięcy będzie dobrze.

Bilans ferii świąteczno-noworocznych: snu, jedzenia i nicnierobienia pod dostatkiem. Jak śpiewała Agnieszka Chrzanowska, nie bałem się nic nie robić i nie bałem się tracić czas, nie bałem się marzyć i nie bałem się długo spać! Parafrazuję tu piosenkę Nie bój się nic nie robić, jakby ktoś był zainteresowany jej wysłuchaniem!

Kocie życie

Nie ma to jak spędzić trzy dni bez wychodzenia z domu (jeśli nie liczyć dzisiejszego porannego pójścia po chleb), wylegując się na kanapie i czytając Martwe dusze Gogola, oglądając z tej samej kanapy puszczane jeden za drugim na kanale publicznym filmy takie jak: Harry Potter (pięć części), jakąś komedię z Piercem Brosnanem, hiszpański film z lat 60-tych o latach 60-tych w Hiszpanii, pierwsze pięć minut horroru z Paris Hilton (klasyfikacja gatunkowa dokonana przede wszystkim na podstawie obsady) i jakąś idiotyczną komedię-akcji o emerytowanym komisarzu i jego dzielnym psie, który to pies zjada przypadkiem jakiś ważny dla świata przestępczego mikrochip...

A wszystko to w towarzystwie domowej kocicy, o której nie wiem, czy wspomniałem, a jeśli nie, to właśnie to robię! No schodzimy na koty, proszę państwa! Ewentualnie na borsuki:

Święta, święta i nowy rok

Dość intensywny świąteczny tydzień w Polsce już za pasem, hiszpański sylwester z obowiązkowymi dwunastoma winogronami zaliczony. Nowy rok rozpoczęty z chorym gardłem, katarem i brzuchem zaokrąglonym po sylwestrowej kolacji porównywalnej rozmiarami do kolacji wigilijnej.

Plany, marzenia, postanowienia na 2011 rok? Chwilowo planów, marzeń i postanowień dalekosiężnych brak.

Te na styczeń są zaś następujące (kolejność przypadkowa i niechronologiczna):

-kolejna tygodniowa wizyta w Polsce, w ostatni tydzień miesiąca

-szeroko pojęta nauka do sesji przypadającej tuż po powrocie z Polski

-obejrzeć Pulp Fiction

-wykorzystać jakoś pędzle i farby, które sobie przywiozłem

-zrobić więcej faworków

To tak najogólniej, pomysłów na życie mam jeszcze dużo, ale żeby nie zapeszać, na razie je przemilczę. Parafrazując morał z Kung-fu Pandy, "wczoraj to już historia, jutro to niewiadoma, natomiast dzisiaj jest darem losu". Czyli znane wszędzie, od zawsze i na zawsze carpe diem.